Ik werk in principe het liefst met kreatieve processen. Ik wil niet een gitarist laten horen (of wat ik ook op dat moment speel), maar een stukje Erwin, die iets uit zijn vele gevoelstoestanden haalt, waarbij de kunstvorm een opportuniteit is.

Speel ik toevallig muziek, komt het daarin terecht en anders in poëzie of desnoods een tekening.
Speel ik toevallig gitaar, komt het daaruit en anders uit de basgitaar of desnoods piano.
Speel ik daarmee toevallig Jazz, Pop, Rock of Blues, Klassiek of Gospel, dan komt het daarin terecht.
Speel ik voor een volle tent met 1800 man of voor mijn vrouw met Ploekie op schoot en Koentje om haar nek, het is toevallig.

Ik werk met vibes en die krijg ik vanuit mezelf en word als door een beamer op een mega-scherm opgeblazen als met name het levende wezen, zoals publiek, reageert. Het is toeval hoe hun gemoedstoestand is, hoe mijn persoon wordt ontvangen via het medium kunst, via welk gebruiksvoorwerp dan ook.

Virtuositeit geeft soms een bepaald gemak weer, waarmee je je kunstje projecteert. Ik speel niet altijd gemakkelijk, dat hangt van mijn gemoedstoestand af, hoewel de ontvangende mens mij kan tillen naar virtuositeit. Juist door hen kom ik vaak in sferen, die hele onbekende nissen en holtes binnen mijn wezen naar buiten brengen.

In mijn hoofd is er een konstante sliert van muzieknoten, daarnaast op een andere frequentie rare woorden, zinnen, die de meest uiteenlopende gevoelens weergeven. Dit heet inspiratie.

Inspiratie vraagt veel van mezelf, put me uit, doch geeft me kracht, totdat de balans naar de uitputtingskant overhelt, dan stort ik in en heb weer andere mensen nodig, die er voor me zijn. Dit heet liefde of vriendschap.

Ik kan alleen maar tot het uiterste gaan en verwacht dit dan eigenlijk ook weer van mede-kunstenaars. Misschien vinden ze me dan ineens minder aardig.
Als ik uitgeput ben en minder aardig gevonden word en het wordt weer niet zo perfekt als ik steeds weer wil, dan kan de uitgeruste kritiekgever me nog goed van mijn stuk krijgen.

De enige echte stabiele faktor voor een kunstenaar is dus niet inspiratie of perfektie, maar die liefde van naasten.

Groetjes van Erwin